استخدام بهداشت محیط 1396

نیرو جهت بهداشت محیط، شیمی یا آب و فاضلاب جهت کار در شهر زاویه نیازمندیم. 

آدرس ایمیل: [e-mail]

 

یکشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۶ 

 

10 نشانه مسمومیت غذایی

10 نشانه مسمومیت غذایی

 

خوردن مواد غذایی حاوی سموم مضر می تواند دلیل مسمومیت غذایی باشد

به دلیل این که انواع مختلفی از ارگانیسم ها می توانند زمینه ساز مسمومیت غذایی شوند، علائم و شدت آن می تواند متفاوت باشد.

مسمومیت غذایی یک بیماری ناشی از مصرف مواد غذایی یا نوشیدنی های حاوی باکتری ها، ویروس ها یا انگل های مضر است.

در شرایطی که بسیاری از مواد غذایی به طور بالقوه حاوی موجودات مضر هستند، اما به طور معمول طی پخت و پز آنها از بین می روند.

 

با این وجود، اگر بهداشت رعایت نشود و مواد غذایی به روش درست ذخیره و نگهداری نشوند، به عنوان مثال، عدم شستشوی دست ها یا نگهداری گوشت خام در یخچال، حتی غذاهای پخته نیز می توانند آلوده بوده و موجب بیماری شوند.

 

خوردن مواد غذایی حاوی سموم مضر نیز می تواند دلیل مسمومیت غذایی باشد. این سموم می توانند به طور طبیعی در غذاها وجود داشته باشند، مانند برخی گونه های قارچ، یا توسط باکتری در غذایی که فاسد شده است، تولید شوند.

به دلیل این که انواع مختلفی از ارگانیسم ها می توانند زمینه ساز مسمومیت غذایی شوند، علائم و شدت آن می تواند متفاوت باشد.

افزون بر این، از زمانی که غذای مسموم را مصرف می کنید تا زمانی که علائم ظاهر می شوند می تواند از چند ساعت تا چند روز متغیر باشد، از این رو، شناسایی مجرم اصلی دشوار می شود.

برخی مواد غذایی در زمینه مسمومیت غذایی نسبت به بقیه خطر بیشتری ایجاد می کنند، که از آن جمله می توان به گوشت و مرغ به خوبی پخته نشده، تخم مرغ، محصولات لبنی پاستوریزه نشده، نرمتنان صدفدار و میوه ها و سبزیجات نشسته اشاره کرد.

 

در ادامه با برخی از علائم شایع مسمومیت غذایی بیشتر آشنا می شویم.

درد و گرفتگی شکمی

درد شکمی در ناحیه زیر قفسه سینه و بالای لگن احساس می شود. در موارد مسمومیت غذایی، ارگانیسم های مضر می توانند سمومی را تولید کنند که دیواره داخلی معده و روده ها را تحریک می کنند. این شرایط می تواند به شکل گیری التهاب در معده منجر شود، که ممکن است درد در ناحیه شکم را موجب شود.

 

افراد مبتلا به مسمومیت غذایی ممکن است گرفتگی در ناحیه شکم را نیز تجربه کنندف زیرا عضلات شکم منقبض می شوند تا حرکات طبیعی روده را به منظور خلاص شدن از شر ارگانیسم های مضر در کوتاه‌ترین زمان ممکن تسریع کنند.

با این وجود، درد و گرفتگی های شکمی شایع هستند و می توانند به دلایل مختلف شکل بگیرند. بر همین اساس، این علائم ممکن است به تنهایی نشانه ای از مسمومیت غذایی نباشند.

افزون بر این، تمام موارد مسمویت غذایی به درد یا گرفتگی شکمی منجر نمی شوند.

 

اسهال

اسهال در قالب مدفوع شل و آبکی توصیف می شود که سه بار یا بیشتر طی 24 ساعت رخ می دهد. این شرایط به طور معمول نشانه ای از مسمویت غذایی است.

اسهال زمانی رخ می دهد که کارایی روده برای بازجذب آب و دیگر مایعات ترشح شده طی فرایند گوارش به واسطه التهاب کاهش می یابد.

همچنین، اسهال ممکن است با علائم دیگر، مانند حس نیاز به استفاده از توالت، نفخ یا گرفتگی های شکمی همراه باشد.

 

از آنجایی که فرد مبتلا به اسهال آب بیشتری را نسبت به شرایط عادی از دست می دهد، در معرض خطر کم آبی بدن قرار می گیرد. در نتیجه، نوشیدن مایعات به منظور تامین آب مورد نیاز بدن اهمیت دارد.

افزون بر آب، غذاهای مایع مانند سوپ نیز می توانند به مقابله با کم آبی بدن کمک کنند و اگر قادر به مصرف غذاهای جامد نیستید، مقداری انرژی نیز برای شما تامین کنند.

برای بررسی این که با کم آبی مواجه هستید یا خیر به رنگ ادرار توجه داشته باشید. در حالت عادی رنگ ادرار باید زرد کمرنگ یا شفاف باشد. رنگ تیره یا زرد پررنگ ادرار ممکن است نشانه ای از کم آبی بدن باشد.

 

سردرد

سردردها بسیار شایع هستند. افراد می توانند به دلایل مختلف از جمله استرس، مصرف الکل، کم آبی بدن و خستگی دچار سردرد شوند.

به دلیل این که مسمویت غذایی ممکن است خستگی و کم آبی بدن را به همراه داشته باشد، می تواند به شکل گیری سردرد نیز منجر شود.

کم آبی بدن می تواند به صورت مستقیم مغز را تحت تاثیر قرار داده و موجب از دست دادن مایع در این اندام و کوچک شدن موقتی آن شود.

در صورت تجربه استفراغ و اسهال، که هر دو می توانند انسان را در معرض کم آبی بدن قرار دهند، احتمال تجربه سردرد هر چه بیشتر افزایش می یابد.

 

استفراغ

استفراغ یک مساله طبیعی برای افراد مبتلا به مسمویت غذایی است. این شرایط زمانی رخ می دهد که عضلات شکم و دیافراگم به شدت منقبض می شوند و فرد را مجبور می کنند به صورت غیر ارادی محتوای معده را بالا آورده و وارد دهان کند.

این یک مکانیسم محافظتی است و هنگامی که بدن درتلاش است از شر ارگانیسم ها یا سموم خطرناک خلاص شود، رخ می دهد. در واقع، مسمویت غذایی اغلب به شکل گیری حالت تهوع و استفراغ شدید منجر می شود.

 

برای برخی افراد این حالت کاهش می یابد، در شرایطی که دیگران ممکن است به طور متناوب استفراغ کردن را تجربه کنند.

اگر به طور مداوم استفراغ می کنید و نمی توانید مایعات را پایین نگه دارید، باید کمک پزشکی به منظور پیشگیری از کم آبی بدن دریافت کنید.

 ضعف و خستگی از دیگر نشانه های شایع مسمویت غذایی هستند

 

احساس بیماری

افراد مبتلا به مسمویت غذایی اغلب کاهش اشتها و دیگر علائم شایع ابتلا به یک بیماری مانند خستگی را تجربه می کنند. این شرایط در نتیجه واکنش های سیستم ایمنی برای مبارزه با عفونتی که به بدن حمله کرده استف شکل می گیرد.

به عنوان بخشی از این واکنش، بدن پیام رسان های شیمیایی به نام سیتوکین ها را ترشح می کند. سیتوکین ها نقش های مختلفی بر عهده دارند، اما یکی از مهم‌ترین آنها تنظیم واکنش سیستم ایمنی بدن به عفونت است. آنها این کار را با راهنمایی سلول های سیستم ایمنی که به کجا بروند و چگونه رفتار کنند، انجام می دهند.

 

افزون بر کمک به بدن در مبارزه با عفونت، مانند مسمویت غذایی، سیتوکین ها سیگنال هایی را به مغز ارسال می کنند و موجب شکل گیری علائمی مانند کاهش اشتها، خستگی، و درد می شوند که به طور کلی با ابتلا به بیماری پیوند خورده اند.

این مجموعه از علائم می توانند به شرایطی که «رفتار بیماری» نامیده می شود، منجر شود، زیرا فرد از تعاملات اجتماعی دوری می کند، احساس می کند به استراحت بیشتری نیاز دارد و اشتهایی برای غذا خوردن ندارد.

رفتاری بیماری یک نشانه از این است که بدن توجه خود را از فرآیندهای دیگر، مانند گوارش، منحرف کرده و مبارزه با عفونت را در اولویت قرار داده است.

 

تب

در صورتی که دمای بدن از محدوده عادی - 36 تا 37 درجه سانتیگراد - بیشتر شود، شما تب دارید. تب از نشانه های شایع بسیاری از بیماری ها است و به عنوان بخشی از دفاع طبیعی بدن در برابر عفونت رخ می دهد.

مواد تولیدکننده تب به نام پیروژن ها افزایش دما را موجب می شوند. آنها توسط سیستم ایمنی بدن یا باکتری های عفونی که وارد بدن شده اند، ترشح می شوند.

 

پیروژن ها پیام هایی را ارسال می کنند که مغز را فریب داده و این اندام فکر می کند دمای بدن سردتر از حالت عادی است. بر همین اساس، بدن گرمای بیشتری تولید می کند و گرمای کمتری از دست می دهد، از این رو، دمای بدن افزایش می یابد و در نهایت تب شکل می گیرد.

این افزایش دما به بدن در مبارزه با عفونت از طریق کشتن یا کند کردن رشد ارگانیسم هایی که به گرما حساس هستند، کمک می کند. همچنین، تب فعالیت گلبول های سفید خون را افزایش می دهد که به مبارزه با عفونت کمک می کند.

 

لرز

لرز می تواند به واسطه تلاش بدن برای افرایش دما شکل بگیرد. لرز موجب می شود تا عضلات به سرعت منقبض و منبسط شوند، که این شرایط گرما تولید می کند. لرز اغلب با تب همراه است، زیرا پیروژن ها بدن را فریب می دهند که بیش از اندازه سرد شده است و باید گرم شود.

تب می تواند به واسطه بیماری های مختلفی، از جمله مسمویت غذایی، شکل بگیرد، از این رو، لرز نیز یکی از علائم رایج آن است.

 

ضعف و خستگی

ضعف و خستگی از دیگر نشانه های شایع مسمویت غذایی هستند. این علائم به واسطه انتشار پیام رسان های شیمیایی به نام سیتوکین ها شکل می گیرند.

افزون بر این، کاهش میزان غذای مصرفی به واسطه کاهش اشتها ممکن است موجب احساس خستگی در فرد بیمار شود.

ضعف و خستگی هر دو از علائم رفتار بیماری هستند، که به بدن در استراحت و اولویت بندی بهتر کمک می کند.

آنها می توانند از علائم بیماری های دیگر نیز باشند. در نتیجه، زمانی که با ضعف و خستگی مواجه هستید، بهترین کار گوش دادن به بدن و استراحت کردن است.

 

حالت تهوع

حالت تهوع احساس ناخوشایندی است که بر اساس آن به نظر می رسد در شرف استفراغ کردن هستید، اگرچه ممکن است این اتفاق به واقع رخ دهد یا خیر.

در شرایطی که حالت تهوع هنگام مسمومیت غذایی طبیعی است، اما این شرایط به دلایل مختلفی می تواند شکل بگیرد، که از آن جمله می توان به میگرن، بیماری حرکت، و غذا خوردن بیش از اندازه اشاره کرد.

حالت تهوع مرتبط با مسمویت غذایی به طور معمول پس از یک تا هشت از یک وعده غذایی شکل می گیرد.

حالت تهوع به عنوان یک سیگنال هشدار دهنده عمل می کند، که به بدن اجازه می دهد از گوارش چیزی بالقوه خطرناک آگاه شود.

 

دردهای عضلانی

هنگامی که با یک عفونت، مانند مسمویت غذایی، مواجه هستید، امکان تجربه دردهای عضلانی وجود دارد. این شرایط به دلیل آن شکل می گیرد که سیستم ایمنی فعال شده و موجب التهاب می شود.

طی این فرآیند، بدن هیستامین، یک ماده شیمیایی که به گشاد شدن رگ های خونی کمک می کند و اجازه می دهد گلبول های سفید بیشتری برای مبارزه با عفونت منتقل شوند، ترشح می کند.

هیستامین به افزایش جریان خون به مناطق آلوده بدن کمک می کند. در کنار مواد دیگر درگیر در واکنش سیستم ایمنی، از قبیل سیتوکین ها، هیستامین می تواند به بخش های دیگر بدن رفته و گیرنده های درد را تحریک کند.

این شرایط می تواند بخش های خاصی از بدن را نسبت به درد حساس‌تر سازد و به شکل گیری دردهای مبهم منجر شود.

 

منبع:asriran.com

بعد از مسمومیت غذایی باید چه بخوریم؟

بعد از مسمومیت غذایی باید چه بخوریم؟

 

متاسفانه مسمومیت غذایی بسیار رایج است. در این مطلب به شما می گوییم بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی چه بخورید.

مسمویت غذایی معمولا زمانی اتفاق می افتد که عوامل بیماری زا (pathogens)، غذا یا آب آشامیدنی را آلوده کنند. با وجود ناراحت کنندگی، مسمومیت غذایی معمولا رایج است.

 

بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی چه کنیم

اجازه دهید معده شما آرام بگیرد. بعد از تجربه علایم انفجاری مسمومیت غذایی مانند استفراغ، اسهال و ناراحتی معده، کارشناسان توصیه می کنند اجازه دهید معده استراحت کند. یعنی این که تا چند ساعت از نوشیدن و خوردن اجتناب کنید.

 

بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی به بدن آب رسانی کنید

مصرف مایعات برای کمک به بدن تان در مقابله با مسمومیت غذایی ضروری است. اسهال و استفراغ می تواند باعث کم آب شدن بدن شود، بنابراین نوشیدن جرعه های کوچک آب می تواند یک شروع خوب باشد. نوشیدنی های ورزشی که حاوی الکترولیت هستند، بهترین راه برای پیشگیری از کم آبی بدن در این حین است. سایر مایعات پیشنهادی عبارتند از:

نوشابه بدون رنگ ( مانند اسپرایت، سون آپ ).

چای بدون کافئین.

آب مرغ یا سبزیجات.

 

بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی خوردن خوراکی های ملایم را شروع کنید

هنگامی که احساس می کنید معده توانایی نگه داشتن غذا را دارد، خوراکی هایی که برای معده و دستگاه گوارش شما ملایم هستند، بخورید. خوراکی های زودهضم، کم چرب و کم فیبر. هضم چربی برای معده شما سخت است به خصوص اگر ناراحت باشد. اجتناب از مصرف غذاهای چرب جلوی ناراحتی های بعدی را می گیرد. خوراکی هایی که هضم شان برای معده راحت است، عبارتند از:

موز.

غلات.

سفیده تخم مرغ.

عسل.

ژله.

بلغور جو دوسر.

کره بادام زمینی.

سیب زمینی ساده از جمله پوره سیب زمینی.

برنج.

سالتین.

تست.

زنجبیل به عنوان آرام کننده معده شناخته می شود

 

بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی داروهای طبیعی را امتحان کنید

در طول یک دوره مسمومیت غذایی، دنبال کردن واکنش های طبیعی برای پاکسازی و پالایش دستگاه گوارش برای خلاصی از باکتری های مضر مهم است. به همین دلیل است که داروهای اسهال بدون نسخه راه خوبی برای درمان مسمومیت غذایی نیستند. زمانی که علائم شما در بالاترین حد خود قرار دارند، ممکن است بخواهید داروهای طبیعی را امتحان کنید.

 

چای زنجبیل: زنجبیل به عنوان آرام کننده معده شناخته می شود. خواص آنتی باکتریال آن به بدن برای مقابله با عوامل بیماری زا که باعث ایجاد واکنش در بدن تان شده اند، کمک می کند.

 

سرکه سیب: با این که مطالعه درستی در این زمینه انجام نشده، ولی سرکه سیب دارای خواص آنتی میکروبیال است. 2 قاشق چایخوری سرکه سیب را با یک لیوان آب مخلوط کرده و در طول روز جرعه جرعه بنوشید. این کار منجر به بیرون راندن و کشتن عوامل بیماری زایی می شود که شما را بیمار کرده اند.

 

زغال چوب فعال: نباید آنها را با خاک زغالی که در گریل حیاط پشتی تان به جا مانده اشتباه بگیرید،کپسول های زغال چوب فعال به سرعت بدن انسان را سم زدایی کرده و باکتری های خطرناک را می کشند.

 

بعد از این که مجدد حالتان خوب شد، ممکن است بخواهید به مدت 2 هفته پروبیوتیک های روده را با مصرف ماست طبیعی یا کپسول های پروبیوتیک حداقل به مدت 2 هفته جایگزین کنید. این کار به بدن تان کمک می کند تا دوباره باکتری های سالمی که در حین مسمومیت غذایی از طریق سیستم گوارش از دست داده اید را بازسازی کرده و سیستم ایمنی تان دوباره به مسیر اصلی خود بازگردد.

 

سایر راهنمایی ها

دندان هایتان را مسواک بزنید. اسید معده که در هنگام استفراغ از دهان خارج می شود، می تواند به مینای دندان آسیب برساند. مسواک زدن دندان ها بعد از استفراغ در دراز مدت از سلامت دهان محافظت کرده و در کوتاه مدت احساس تازگی و آرامش به شما می دهد. دوش گرفتن هم می تواند به پاکسازی بدن تان از باکتری های ناسالم کمک کند. استراحت کنید، استراحت کافی هم می تواند به بهبود سریعتر شما کمک کند.

 مسمویت غذایی زمانی اتفاق می افتد که عوامل بیماری زا غذا یا آب آشامیدنی را آلوده کنند

 

بعد از پایان علائم مسمومیت غذایی از چه خوراکی ها و نوشیدنی هایی باید اجتناب کنیم

بدن شما در حال حاضر تحت تهاجم قرار گرفته است و در حال مقابله و بیرون راندن عوامل بیماری زایی است که باعث مسمومیت غذایی شما شده اند. شما که نمی خواهید به این مهاجمان مهمات بیشتری برسانید. اولویت اول شما باید اجتناب از خوراکی هایی باشد که در وهله اول باعث بیماریتان شده اند. بلافاصله مجرم مشکوک را به سطل زباله بریزید تا مواد غذایی آلوده از دسترس حیوانات خانگی دور شود و در وهله دوم اجتناب کنید از مصرف غذاها و نوشیدنی هایی که هضم شان برای معده سنگین است، از جمله:

الکل.

کافئین (نوشابه، نوشیدنی انرژی زا یا قهوه).

غذاهای تند.

خوراکی هایی که فیبر بالایی دارند.

محصولات لبنی.

خوراکی های چرب.

خوراکی های سرخ شده.

نیکوتین.

غذاهای ادویه دار.

آبمیوه.

همچنین به یاد داشته باشید که از هر گونه داروی اسهال بدون نسخه اجتناب کنید. با دنبال کردن این نکات ساده در کمترین زمان ممکن، احساس بهتری خواهید داشت.

 

چه چیزی باعث مسمومیت غذایی می شود

5 عامل بیماری زا مسئول 91 درصد از بیماری های غذایی در آمریکا هستند. این عوامل بیماری زا عبارتند از:

- نورو ویروس (Norovirus) (معمولا در صدف ها، میوه ها و سبزیجات دیده می شود).

- سالمونلا (Salmonella) (معمولا در تخم مرغ، گوشت و محصولات لبنی دیده می شود).

- کلوستریدیوم پرفرنژنس (Clostridium perfringens) (در گوشت قرمز و ماکیان دیده می شود).

- کمپیلوباکتر (Campylobacter) ( در گوشت کم پخت و آب آلوده دیده می شود).

- استافیلوکوک ها (Staphylococcus) (در محصولات حیوانی از قبیل خامه، تخم مرغ و شیر دیده می شود).

سالمونلا و نوروویروس مسئول اغلب بستری شدن ها در اثر مسمومیت غذایی در بیمارستان هستند، ولی ممکن است مسمومیت غذایی در اثر موارد دیگر ازین قبیل هم ایجاد شود:

باکتری.

انگل ها.

کپک.

سموم.

آلاینده ها.

آلرژن ها.

 

گوشت های کم پخت یا محصولاتی که به صورت غیر بهداشتی با دست تهیه شده اند، مقصرین اصلی در مسمومیت غذایی هستند. دستهایتان را بشویید، وسایل و بشقاب ها را به دو دسته برای خوراکی های خام و پخته جدا کنید.

 

اکثر افرادی که مسمومیت غذایی را تجربه می کنند نیازی به رفتن به بیمارستان ندارند، ولی فاصله زیادی هم از دستشویی نمی توانند بگیرند. معده ناراحت، استفراغ و اسهال علایم شایع مسمومیت غذایی هستند. این علایم معمولا بعد از 48 ساعت از بین می روند. اگر سابقه کم آبی بدن، بیماری های قلبی، آمبولی یا سایر مشکلات جدی سلامتی داشتید، به دنبال کمک باشید و مایعات زیاد بنوشید.

 

اگر علایم تان شدید بود با اورژانس تماس بگیرید تا برای پیشگیری از شیوع بیماری، شما را راهنمایی کرده و در صورت لزوم شما را به بیمارستان برسانند. علایم شدید مسمومیت غذایی عبارتند از: خون در مدفوع، گرفتگی شدید شکم، تار شدن بینایی و اسهال طولانی تر از 3 روز. تمام این علایم نیازمند مراقبت پزشکی هستند. به مطالعه این مقاله ادامه دهید تا بدانید چه چیزهایی برای بهبود سریع تر شما مورد نیاز است و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید.

 سالمندان بیشتر در معرض خطر عوارض مسمومیت غذایی هستند

 

چه افرادی بیشتر در معرض خطر عوارض مسمومیت غذایی هستند

مسمومیت غذایی در کودکان به اندازه بزرگسالان شیوع دارد، ولی می تواند باعث نگرانی شود. کودکان به خصوص زیر 1 سال مستعد ابتلا به بوتولیسم (botulism) هستند. بوتولیسم نادر است ولی اگر سریعا به آن رسیدگی نشود ممکن است منجر به فلج یا حتی مرگ شود. کودکان هم در معرض خطر بیشتر واکنش های جدی به باکتری اشریشیا کلی (E. coli) هستند.

 

کودک یا نوزادی که علایم مسمومیت غذایی داشته باشد، باید یه سرعت توسط یک پزشک متخصص معاینه شود، تا احتمال بوتولیسم در آن ها بررسی شود. کودکان راحت تر از بزرگسالان دچار کم آبی می شوند، بنابراین نیاز به مراقبت بیشتری دارند.

 

زنان باردار بیشتر در معرض خطر عوارض مسمومیت غذایی هستند

زنان باردار باید با مسائل مربوط به مسمومیت غذایی با احتیاط رفتار کنند. مسمومیت غذایی لیستریا (Listeria) به جنین درحال رشد آسیب می رساند. تغذیه مناسب در زنان باردار برای کمک به رشد نوزاد ضروری است. به همین دلیل هر گونه نشانه مسمومیت غذایی باید تحت نظر یک پزشک متخصص قرار بگیرد.

سالمندان بیشتر در معرض خطر عوارض مسمومیت غذایی هستند

سالمندان هم حساسیت بیشتری به عوارض مسمومیت غذایی دارند. به خصوص زنجیره های باکتری اشریشیا کلی (E. coli) که می تواند منجر به خونریزی و نارسایی کلیه شوند. اگر یک فرد بالغ بالای 60 سال دارای نشانه های مسمومیت غذایی باشد، باید برای مراقبت های اولیه با یک مشاور متخصص تماس بگیرد.

افراد مبتلا به بیماری های مزمن بیشتر در معرض خطر عوارض مسمومیت غذایی هستند

افرادی که مبتلا به بیماری های مزمنی از قبیل ایدز HIV/AIDs، بیماری کبد یا دیابت هستند، بیشتر در معرض خطر عوارض جدی مسمومیت غذایی قرار دارند. همچنین اگر شیمی درمانی دریافت می کنید که پاسخ ایمنی را سرکوب می نماید، در معرض خطر بیشتری هستید.

 

چه زمانی باید برای مسمومیت غذایی به پزشک مراجعه کنم؟

علایم مسمومیت غذایی معمولا بیشتر از 48 ساعت طول نمی کشد. اگر 2 روز از زمان ظاهر شدن علایم شما گذشت و همچنان علائم را داشتید، وقت آن است که با یک پزشک متخصص تماس بگیرید. به یاد داشته باشید که علایم شدید مانند مدفوع خونی، سرگیجه، ضعف عضلانی و گرفتگی شدید معده را جدید گرفته و منتظر از بین رفتن شان نمانده و سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

 

مسمومیت غذایی در رستوران ها

سوال: برای پیشگیری از مسمومیت غذایی بیرون از خانه چه کاری باید انجام دهم؟

پاسخ: برای اجتناب از مسمومیت غذایی در رستوران ها، فقط رستوران هایی را انتخاب کنید که هیچ نقض کد بهداشتی ای نداشته باشند. اداره بهداشت را برای یافتن رستوران هایی که مشکل بهداشتی داشته اند، بررسی کنید.

 

منبع:salamatnews.com

از نشانه‌های هشداردهنده کمبود اکسیژن در خون

از نشانه‌های هشداردهنده کمبود اکسیژن در خون

بدون اکسیژن کافی در ریه ها، اندام ها نمی توانند به درستی عمل کنند

عضلات می توانند برای مدت زمان محدودی بدون اکسیژن به سوزاندن سوخت ادامه دهند، اما سطوح اکسیژن پایین اگر حالت مزمن به خود بگیرد موجب ضعف عضلانی می شود. همچنین، مواجهه با تنگی نفس دور از انتظار نیست.

تنفس فعالیتی غیر ارادی است که بدن انسان چه آگاه باشیم و چه نباشیم آن را انجام می دهد. بدن انسان برای بقا به اکسیژن نیاز دارد تا نه تنها روند تنفس را حفظ کند، بلکه گردش اکسیژن از طریق خون که موجب انتقال اکسیژن به تمام اندام های حیاتی، سلول ها و بافت ها در بدن می شود، صورت بگیرد.

 

شرایطی که بدن به میزان کافی اکسیژن در اختیار ندارد به نام هیپوکسمی شناخته می شود. هیپوکسمی می تواند حاد بوده، و به ناگاه در نتیجه وضعیتی اضطراری رخ دهد، یا مزمن باشد که با گذشت زمان به دلیل شرایطی مانند بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) شکل بگیرد. در ادامه با برخی از مهم‌ترین نشانه های کمبود اکسیژن در بدن بیشتر آشنا می شویم.بدن انسان برای بقا به اکسیژن نیاز دارد تا روند تنفس را حفظ کند

 

ضعف یا سرگیجه

یکی از نشانه های شایع سطوح پایین اکسیژن در خون انسان احساس ضعف یا سرگیجه سریع‌تر از شرایط عادی است. برخی افراد زمانی که به ناگاه از جای خود بلند می شوند، سرگیجه یا تاری دید موقت را تجربه می کنند. اما افرادی که به میزان کافی در خون خود اکسیژن ندارند، اغلب هر روز با هر سطح از فعالیت سبک یا سنگین این شرایط را تجربه می کنند.

 

عضلات می توانند برای مدت زمان محدودی بدون اکسیژن به سوزاندن سوخت ادامه دهند، اما سطوح اکسیژن پایین اگر حالت مزمن به خود بگیرد موجب ضعف عضلانی می شود. همچنین، مواجهه با تنگی نفس دور از انتظار نیست.

از آنجایی که خون اکسیژن را به سراسر بدن انتقال می دهد، احساس ضعف یا سرگیجه سریع یکی از نشانه های عدم حمل اکسیژن کافی به بخش هایی است که به آن نیاز دارند.

 

خستگی

خستگی مزمن یکی از نشانه های اصلی سطوح پایین اکسیژن در بدن است. خستگی مرتبط با هیپوکسمی حالت مزمن و بی پایان دارد.

بدون تبادل مناسب گازها، بدن نمی تواند اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت کند. با گذشت زمان، سطوح پایین اکسیژن خون را تجربه خواهید کرد. زمانی که بدن با سطوح پایین اکسیژن مواجه است، احساس خستگی در شما شکل می گیرد. هنگامی که ریه ها نمی توانند هوا را به درستی فرو برده و به بیرون دهند، خستگی سریع‌تر شکل می گیرد. این در شرایطی است که خواب کافی نیز کمکی به بهبود شرایط نمی کند.

 

تپش یا ضربان سریع قلب

احساس اضطراب اغلب با ضربان سریع قلب همراه است. این نشان می دهد که قلب به سختی در تلاش است تا اکسیژن را به بخش های نیازمند ارسال کند، زیرا به میزان کافی اکسیژن دریافت نمی کنند. اگر با اضطراب و استرس مواجه نیستید، اما افزایش ضربان قلب خود را تجربه می کنید، این شرایط می تواند نشانه ای از کمبود اکسیژن در خون باشد.

 یکی از نشانه های شایع سطوح پایین اکسیژن در خون انسان احساس ضعف است

 

تنگی نفس

کمبود اکسیژن به معنای این است که در تنفس با دشواری مواجه خواهید شد. هنگامی که در تنفس با مشکل مواجه بوده و تشنه دریافت اکسیژن هستید، این می تواند نشانه ای از کمبود اکسیژن در خون باشد. افرادی که با کمبود اکسیژن در خون خود مواجه هستند، تنگی نفس بدون این که در حال انجام فعالیتی سنگین باشند را نیز گزارش می کنند.

 

سردرد و گیجی

همه ما در طول زندگی خود سردرد را تجربه می کنیم و اغلب آن را نشانه ای نگران کننده از کمبود اکسیژن در خون در نظر نمی گیریم. اما سردرد همراه با گیجی، سرگیجه، و عدم هماهنگی می تواند نشانه ای از کمبود اکسیژن مورد نیاز بدن در خون باشد.

مغز برای ارائه عملکرد درست خود به میزان مشخصی از جریان خون و اکسیژن نیاز دارد و اگر این مکانیزم دچار آسیب شود، مغز تحت تاثیر قرار می گیرد. هنگامی که با کمبود اکسیژن مواجه هستید، تمرکز و هماهنگی بدن دشوار می شود که به سردرد و گیجی منجر می شود.

 

بدون اکسیژن کافی در ریه ها، اندام ها نمی توانند به درستی عمل کنند. در نتیجه، سموم در جریان خون جمع می شوند و سردردهای عروقی شکل می گیرند.

کمبود اکسیژن در خون می تواند عاملی نگران کننده باشد، زیرا اغلب موجب شکل گیری بیماری ها و ناخوشی های دیگر می شود. با مراجعه به پزشک می توانید بهترین روش درمان را برای این شرایط برنامه ریزی کنید.

 

منبع:asriran.com