آلودگي آب

هر نوع عامل آلاينده که بتواند روي کيفيت آب تاثير گذاشته و منتج به اثرات نامطلوب بهداشتي و زيست محيطي گردد، موجب آلودگي آب مي شود. به طور کلي فاضلاب ها، صنايع شيميايي و آفت کش ها، منابع اصلي آلودگي آب هستند.

کيفيت باکتريولوژيکي آب؛ کليفرم شاخص بيولوژيک آب است و در حقيقت براساسMPN شدت و يا کثرت باکتري که در نمونه مورد آزمايش وجود دارد، اندازه گيري و معرفي مي شود. وجود کليفرم در آب مورد آزمايش حاکي از آلودگي آن خواهد بود.

خواص فيزيکي؛ آب آشاميدني بايد حداکثر سطح قابل قبول كدورت و رنگ آن به ترتيب 5 و 15 باشد.

خواص شيميايي؛ آب آشاميدني بايد از مواد شيميايي خطرناک عاري باشد.

بيماريهاي منتقله از آب

بسياري از عوامل بيماريزا توسط آب انتقال مي يابند، از جمله انواع باکتري ها، تک ياختگان، کرم ها، ويروس ها و قارچ ها.

باکتري ها؛ حصبه و وبا كه از مهمترين آنها هستند.

ويروس ها؛ فلج اطفال، هپاتيت نوع A .

عفونت هاي تک ياختگان؛ آميب ديسانتري

کرم ها؛ آسکاريس.

همچنین مهمترين آلاينده ها و ناخالصي ها در آب آشاميدني به صورت ترکيبات شيميايي عبارتند از: فلوئور، نيترات، سولفات، کلرايد، يد ( کمبود آن) آهن،ارسنيک، کادميوم، سيانايد، سرب، جيوه، ترکيبات فنول.

آلاينده هاي عمده آب

1- ضايعات مصرف کننده اکسيژن که تقاضاي مصرف اکسيژن را بالا مي برند.

2- عوامل بيماريزا

3- ترکيبات آلي سنتتيک.

4- Nutrients

5-مواد شيميايي معدني و آلي.

6- مواد جامد معلق.

7-ضايعات راديو اکتيو.

8-تخليه حرارتي.