توضيحاتي درباره كفش ايمني

گوشي هاي حفاظتي

نمائي از فيلتر مورد استفاده در صنايع و كارخانجات

تصويري از يك كفش ايمني

تصويري از ماسك مورد استفاده در صنعت

نمونه اي از نيم ماسك ها استفاده شده در صنايع

كلاه حفاظتي استفاده شده در صنايع

وسايل حفاظت فردي در جوشكاري ها

پوسچري زيبا در رابطه با وسايل حفاظت فردي

حفاظت از گوش و دستگاه تنفسی

حفاظ گوش

 سروصداهاي شديد باعث از دست دادن قدرت شنوائي مي گردد. روگوشي[1] و توگوشي[2]  دو نمونه از پركاربردي ترين وسايل حفاظت از گوش ها مي باشند.

حفاظ دستگاه تنفسي

 بسياري از صنايع و بطور اخص صنايع نفت و شيميائي ذرات مختلفي را همراه بـا مقاديـر قـابـل مـلاحظه مـواد سمـي در فضا پخش مي نمايند كه در مواردي موجب بروز حوادث نيز    مي گردند. در اين رابطه كوشش هاي اساسي بـايـد متوجـه اقـدامات و فعاليت هاي مهندسی و مديريت باشد. در هر صورت بايد اقدامات لازم از جمله تنظيم و بررسي كيفيت هوا، فشار اكسيژن و رطوبت هوا در حد استاندارد باشد. به طور كلي ابزارهاي حفاظت تنفسي سه گونه اند:

دستگاه هاي تصفيه كننده هواي تنفسي

 چنين دستگاه هائي فقط مي توانند در اتمسفري كه داراي مقادير كافي اكسيژن است به كار روند. همچنين از آن جا كه اين دستگاهها قادرند ذرات آلوده كننده خاصي را خنثي نموده و يا برگشت دهند، قبل از استفاده از اين نوع ابزارهاي حفاظتي تنفسي بايد نوع و غلظت آلوده     كننده ها شناخته شوند.

ابزارهاي حفاظتي تهيه كننده هواي تنفسي

 اين نوع ابزارها اكسيژن را از منبع ثـابتي تـأمين مـي نمايند. بنابـرايـن بستگي بـه شـرايطي كه مورد استفاده قرار مي گيرند، نداشته و به طور مستقل عمل مي نمايند.

 

 

 

دستگاه تنفسي حفاظتي خود تأمین

 در اين حالت اكسيژن و يا هوا از طريق سيلندري كه توسط به كارگيرنده حمل مي شود، فراهم مي آيد. در اين وضعيت نيز دستگاه مستقل از شرايطي است كه در آن بكار برده مي شود. ولي در مقايسه با نوع دوم تحرك بالاتري را براي مصرف كننده فراهم مي آورد.

علاوه بـر مـوارد فـوق مـي تـوان از انواع فيلترها و ماسك ها استفاده نمود. يك نمونه از اين موارد، فيلترهاي مكانيكي هستند كـه بـراي حفاظت در مقابـل ذرات آسيب رسان نظير فيوم های فلزي، ميست و ذرات به كار برده مي شوند. البته اين فيلترها قدرت گرفتن و برگشت دادن گازهاي سمي و بخارات را ندارند. براي استفاده از فيلترهاي مكانيكي بايد نـوع خـاصـي از آن را بـراي ذرات مشخص كه داراي قطر معيني هستند به كاربرد. فيلتر را مي توان جابه جا كرد و يا براي هميشه از آن استفاده نمود.

ماسك هاي شيميائي براي جذب بخارات و گازهاي موجود در هواي تنفسي حتي با غلظت كم بكار برده مي شوند. جذب مي تواند اين گونه تعريف شود كه شامل مراحلي است كه طي آن تركيبات گازي يا بخار توسط يك ماده جامد برگشت داده مي شود. نوع آلوده كننده هاي برگشت داده شده و كارآئي بستر برگشت، به درجه حرارت، فشار تركيبات و جريان گازها بستگي دارد. هر نوع جاذب مي تواند حداكثر مقداري از مواد آلودكننده را نگه دارد. وقتي كه اين جذب به حداكثر رسيد و بستر جذب اشباع شد بايد جابجا شود. به طور معمول مواد شيميائي جاذب كه در اين ماسك ها به كار برده مي شوند شامل كربن فعال، زئوليت و سيليكاژل مي باشند.

نكته مهم اين است كه هر نوع ماده شيميائي جاذب قادر است آلوده كننده هاي خاصي را جذب نموده و برگشت دهد. مثلاً كربن فعال بهترين ماده براي جذب بخارات آلي بوده البته استثناهائي هم وجود دارد (جذب CO از طريق كربن فعال با محدوديت هائي روبرو است).

ممكن است گرفتن مواد آلوده كننده از طريق خنثي كردن ذرات آلوده كننده صورت گيرد. منظور از خنثي كردن اين است كه خواص ماده آسيب رسان را از طريق واكنش هاي شيميائي حذف نمود. در اين حالت هواي آلوده از مسير مناسبي كه مي تواند به صورت يك كاتاليزور يا احياء كننده عمل كند عبور داده مي شود (كاتاليزور فقط براي ايجاد يك فعاليت واسطه اي است). يك نمونه از اين كاتاليزروها كه بكار برده مي شود هاپكاليت[3] است كه موجب انجام واكنش بين اكسيژن وCO مي گردد.

حرارت +2CO          هاپكاليت+  O2+ CO

   همانطوريكه مشاهده مي شود عامل سمي (CO ) حذف گرديده، CO2 توليد شده كه به آن شكل سمي نيست و يا سميت کمتري دارد. يك واكنش شيميائي ممكن است حرارت ايجاد نمايد (گرمازا[4]) و يا ممكن است حرارت مصرف نمايد (گرماگير[5]). اين موضوع در ماسك هاي تنفسي بايد شديداً مورد توجه واقع شود تا مطمئن شد كه هواي تنفسي بيش از حد معمول گرم نبوده و به سطح غيرقابل تحمل نرسيده باشد. بعضي از ماسك هاي شيميائي داراي موادي هستند كه مستقيماً در واكنش هاي شيميائي شركت مـي نمايند. يـك نمونـه از آن هـا داراي سـود        مـي بـاشد كه با 2CO، كربنات و آب توليد مي نمايد. متأسفانه اين ماسك ها به لحاظ آن كه قادرند يك سري آلوده كننده هاي خاص را برگشت دهند داراي محدوديت هاي زير مي باشند و در موارد مذكور در ذيل نمي توانند مورد استفاده واقع شوند:

-       در فضاهائي كه اكسيژن به اندازه كافي موجود نمي باشد.

-       در مكان هائي كه مواد آلوده كننده سمي بـا غلظت هـاي مـشخص، به سرعت    مي توانند براي سلامتي و بهداشت خطرناك باشند.

-       براي اماكني كه در آنها تهويه صورت نمي گيرد و يا با غلظت هاي بالايي از مواد ناشناخته، آلوده شده است.

-       در فضاهائي كه بيشتر از 2% حجم آنها از مواد آلوده كننده شناخته شده پر شده است.

-       وقتي كه وضعيت عمر جاذب ماسك نامشخص است يا ماسك شاخصي ندارد كه پايان كار جذب را نشان دهد.

-       براي آلوده كننده هائي كه از طريق بو و يا تحريك، خاصيت آنها آشكار نمي گردد و يا خواص آگاه كننده و هشدار دهنده كافي ندارند.

-       براي مواد شيميائي آلوده كننده كه داراي خاصيت شديد تحريك كنندگي روي چشم ها هستند.



[1] - ear muff

[2] - ear plug

[3] -Hapcalite

[4] - Exothermic

[5] - Endothermic