جوشكاري يك لفظ كلي است كه براي اتصال سطوح قطعات فلزي به يكديگر به وسيلۀ فرآيندهاي گوناگوني به كار برده مي شود و عامل اصلي در پديدۀ جوشكاري ايجاد گرماي مستقيم مي باشد. در عمليات جوشكاري قطعات فلزي با استفاده از گرما يا فشار يا هر دو بهم متصل مي شوند.

تاريخچۀ جوشكاري

·         برنادوز روسي در سال 1886 قوس جوشكاري را مورد استفاده قرار داد.

·         موسيان در سال 1881 قوس كربني را براي فلزلت مورد استفاده قرار داد.

·         اسلاويانوف الكترودهاي قابل مصرف را براي اولين بار در جوشكاري بكار گرفت.

·         ژول در سال 1856 به فكر جوشكاري مقاومتي افتاد.

·         لوشاتليه در سال 1895 لولۀ اكسي اسيتلن را كشف و معرفي كرد.

·         اليهو تامسون امريكائي در سال 1877 از جوشكاري مقاومتي استفاده كرد.

تعاريف جوشكاري

·     جوشكاري يكي از روش هاي توليد مي باشد و هدف آن اتصال دائمي مواد مهندسي به يكديگر است به گونه اي كه خواص اتصال برابر خواص مادۀ پايه باشد.

·     جوشكاري اتصال دو يا چند قطعۀ فلزي همجنس در حالت مايع يا نيمه جامد و جامد مي باشد، مادۀ اتصال دهنده مي تواند به صورت اضافي به محل اتصال قطعات وارد شده و يا اينكه توسط مواد موجود در خود قطعات اتصال داده شده تأمين گردد. در جوشكاري، محل جوش از لحاظ خواص مانند ديگر بخش هاي قطعات جوش داده شده است.

 

لحيم كاري: شامل اتصال قطعات يك فلز با فلز يا آلياژي ( تركيبي از فلزات) پركننده
مي باشد كه نقطه ذوب آن از نقطه ذوب فلز اصلي كمتر است كه مواد پركننده ( مثل سرب و كادميوم ) ممكن است خيلي سمي باشند .

برش فلزات: در اثر گرم كردن فلز با شعله و برخورد مستقيم جرياني از اكسيژن خالص روي مسير برش انجام مي شود. بيش از 80 نوع فرايند جوشكاري وجود دارد كه برخي از انواع عمومي تر آن عبارتند از :

جوشكاري قوس الكتريكي، جوشكاري قوس الكتريكي با الكترود دستي «SMAW»، جوشكاري با گاز محافظ با الكترود مصرف شونده «MIG»، جوشكاري با گاز محافظ با الكترود تنگستني«TIG»، جوشكاري با قوس پلاسما «PAW» و جوشكاري زير پودري، دربرخي ديگر از روشهاي جوشكاري از گاز اكسي استيلن ، جريان برق، ليزر، پرتوهاي الكتروني، اصطكاك، امواج ماوراء صوت، واكنش هاي شيميايي، گرماي حاصله از گاز سوختني و روبوت و ... استفاده مي نمايند .